حضرت امام صادق عليه السّلام مىفرمايد كه : هر گاه اراده كنى كه از منزل خود بيرون روى ، بايد بيرون روى مثل رفتن كسى كه اميد عود به خود نداشته باشد ، و يقين داند كه در اين سفر فوت خواهد شد . يعنى : آن چه لازمهء سفر است از وصيّت و تحصيل برائت ذمّه از حقوق الله و حقوق النّاس ، بجا آر . كه به حكم : « اللَّيل حبلى » و مقتضاى كريمهء : * ( وَما تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ ) * ( لقمان - 34 ) ، در هر نفسى احتمال موت دارد . اگر در سفر ، أجل فرارسد ، نادم و مغبون نباشى . حديث است كه : « إذا أصبحت فلا تحدّث نفسك بالمساء ، و إذا أمسيت فلا تحدّث نفسك بالصّباح ، فانّك لا تدري ما اسمك غدا » ، يعنى : هر گاه به صبح رسيدى ، قرار شام به خود مده ، هر گاه به شام رسيدى ، قرار صبح به خود مده . چرا كه چه دانى كه فردا نام تو چه خواهد بود ، مرده يا زنده ؟ و لا يكن خروجك الَّا لطاعة ، او في سبب من اسباب الدّين . يعنى : بايد نبوده باشد ، بيرون رفتن تو از خانه ، مگر از براى طاعت و بندگى خداى تعالى ، واجبى يا سنّتى . مثل حجّ و زيارت مشاهد مقدّسه ، يا مؤمنين يا تحصيل معاش خود و عيال ، كه : « الكادّ على عياله كالمجاهد في سبيل الله » ، يعنى : ثواب كسى كه به زحمت و رياضت ، تحصيل معاش كند از براى خود و عيال خود ، برابر ثواب كسى است كه جهاد كند در راه خدا . و الزم السّكينة و الوقار . و در راه رفتن ، ملازم سكينه و وقار باش . يعنى : به آرام دل و آرام بدن راه رو ، و از سرعت و بطوء ، مجتنب باش كه در كلّ امور ، اقتصاد و ميانه روى ممدوح است . يا مراد اجتناب از حركتهاى لغو و فكرهاى باطل باشد . و حمل كلام به معنى ثانى ، اولى است ، چرا كه معنى اوّل عن قريب خواهد آمد و « تأسيس » به از « تأكيد » است . و اذكر الله سرّا و جهرا .